Okruchy

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak pachnie chleb? Cudowny zapach. Udało mi się wreszcie znaleźć w jednej z krakowskich piekarń taki, który nie zawiera pszenicy ani żyta, których nie powinnam jeść z powodów zdrowotnych. Obwąchałam go skrzętnie zaraz po wyjściu z piekarni i z dziką frajdą urwałam kawałek skórki.

Pyszota.

Wiosna, słońce i smak świeżego chleba. W takich chwilach nawet wbijający w chodnik halny nie jest w stanie zdemolować czysto fizycznego, prosięcego szczęścia. Fakt, jest ono równie trwałe jak wiosenna zieleń, ale skoro jest nam przez Boga dawane, to czemu nie podziękować i nie korzystać? To takie odległe przebłyski Raju. Zapowiedzi wieczności.

PS
I jeszcze ilustracja prosięcego szczęścia – słynna świnka z Sokółki. Co prawda gania jeszcze po śniegu, ale ubaw najwyraźniej ma już wiosenny 😀 Doczytałam potem w sieci, że wychowywała się z psem, to by tłumaczyło jej zachowania (podobno w rodzinnym gospodarstwie zdarzało jej się nawet chodzić po drabinie!).

Reklamy

4 thoughts on “Okruchy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s