Wymowa rzezi

Dziś jest wspomnienie Świętych Młodzianków, czyli chłopców do drugiego roku życia wymordowanych przez Heroda obawiającego się nowonarodzonego Króla Żydowskiego.

Otrzymali chwałę męczeństwa, jednak ta interpretacja jest trudna do przyjęcia a jeszcze trudniejsza do przekazania innym, nawet wierzącym. Kiedy widziało się, nawet tylko na filmie, dzieci przebijane mieczem lub roztrzaskiwane o  ściany, stwierdzenie, że w taki sposób przysłużyły się chwale Boga, jakoś nie bardzo przechodzi przez gardło. Raczej wyrobiły  Mu PR sadysty i Władcy marionetek, które niszczy, bo tak zapowiedział w Księgach Prorockich. Zapowiedział, no to musi być konsekwentny, no nie?

Zapowiedź, o której piszę a którą przytacza Ewangelista Mateusz jako uzasadnienie śmierci tych dzieci, jest w Księdze Jeremiasza:

„W Rama daje się słyszeć lament i gorzki płacz. Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć, bo już ich nie ma.” (Jr 31,15; por. Mt 2,18)

Jeremiasz umieszcza te słowa w kontekście radości a dokładnie zapowiedzi zmiany sytuacji Narodu Wybranego:

„To mówi Pan: Powstrzymaj głos twój od lamentu, a oczy twoje od łez, bo jest nagroda na twe trudy – wyrocznia Pana – powrócą oni z kraju nieprzyjaciela.” (Jr 31,16)

Odwołuje się tu do wydarzenia, które miało już miejsce w dziejach potomków Izraela. Otóż Rachela urodziła Jakubowi tylko dwóch synów: Józefa i Beniamina. Obu Jakub musiał pożegnać, gdyż zostali siłą zabrani do Egiptu – Józef sprzedany przez braci, Beniamin na żądanie namiestnika faraona, czyli jak się później okazało Józefa. Obaj byli szczególnie ukochani, jako jedyne dzieci z umiłowanej żony, obaj zostali utraceni i tym samym obaj stali się źródłem bólu.

Jednocześnie jednak obaj stali się źródłem zbawienia: Józef zapewnił Egiptowi a także swoim braciom przetrwanie głodu, przybycie do Egiptu Beniamina pozwoliło braciom Józefa otrzymać żywność i osiedlić się w Egipcie. Obaj także powrócili do ojca a ich potomkowie do Ziemi Obiecanej.

Jeremiasz w proroctwie z 31. rodziału swojej księgi także zapowiada zbawienie i powrót Izraelitów z niewoli. Nie trzeba płakać: niewola minie i Pan ulituje się nad swoim ludem. To, co było przyczyną płaczu, stanie się źródłem radości, jak było z Józefem i Beniaminem.

Wróćmy więc do Jezusa i Betlejem: chłopcy do lat dwóch zostaja wymordowani, jednak ich śmierć w świetle proroctw nie powinna być powodem płaczu: jest zapowiedzią, iż oto dokonuje się zbawienie. Więcej: oni nie umrą, nie odejdą do Otchłani, bo Ten, za którego zostali wymordowani, wyprowadzi ich z krainy Śmierci. Przywołanie proroctwa Jeremiasza nie jest ukazaniem posuniętej do sadyzmu konskwencji Boga, ale wskazaniem na nadzieję zawartą w skarbcu doświadczeń Izraela.

Gdziekolwiek i kiedykolwiek na świecie giną chrześcijanie, są mordowani niewinni, dokonuje się rzeź sprawiedliwych, tam ich krew przywołuje zbawienie. Zapowiada jego nadejście i nieodwołalność.

Ale czy Pan znajdzie wiarę, kiedy przyjdzie?

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s