Kwiecie pachnie…

Nadeszła pełnia kwitnienia z wolna przeradzająca się w zalew płatków na ulicach i trawnikach. W kulturze japońskiej teraz trwa święto oglądania kwitnących wiśni: cudu, który już zaraz, za chwilę przestanie istnieć, tuż po tym, jak osiągnie swoją pełnię. To tak, jakby życie Jezusa zatrzymać na kadrze Ostatniej Wieczerzy: jest pięknie, jesteśmy razem, zostańmy.

Nie, trzeba, żeby płatki opadły. Nie wszystkie kwiaty staną się owocami, ale te, które noszą w sobie zawiązki, także muszą utracić swoje piękno. I pozwalając sobie na ogołocenie i bezradność dojrzewać. W naszej kulturze pełnia kwitnącej wiśni to nasycony czerwienią, soczysty owoc spadający do ręki. Gasi pragnienie i zawiera sobie zalążek nowego życia.

Zgryz nr 82

Zaczął się sezon pisania i zbierania tekstów do następnego numeru kwartalnika. I mam zgryz. O czym tu napisać do działu “Obrazy wiary”? Numer jest o bogactwie, w założeniu ma to być instrukcja obsługi igielnego ucha dla wielbłądów i o ile przejście takiego zwierza przez ucho igielne jest sztuką, to już dzieł sztuki o takiej tematyce jakoś mało. Są XIX-wieczne grafiki o wydźwięku moralizatorskim bardzo, są wizje potępionych bogaczy i chciwców u Boscha, ale obrazu Dobrego Bogacza w typie Dobrego Łotra brak… Przynajmniej w zasięgu mojej klawiatury oraz wzroku.

No i od eSPe 82 zaczyna funkcjonować w kwartalniku dział “Nowy feminizm”. Jeszcze nie mam pomysłu na jego tytuł docelowy, ale będzie o kobiecości i kobieco o świecie i poruszanych tematach. Na razie pilotazowo, zobaczymy, jak temat się rozwinie. Póki co też nie wiem, co napisać, ale pomysł jakiś już majaczy. Dobrze…

A tak poza tym to jest wiosna. Podobno jakieś drzewa kwitną i pachnie. Nie wiem, taką plotkę słyszałam jak biegłam rano do pracy